Piotr Pacewicz

Stwierdzając „Cogito, ergo sum", Kartezjusz doszedł do wniosku,  że myślenie jest jedyną niepodważalną prawdą o ludzkim istnieniu.

 Nieskromnie używając jego „Cogito", rozumiemy je raczej jako wyzwanie dla polskiej edukacji, nauczycieli i rodziców.

Zwłaszcza że (jak wynika z międzynarodowych badań) polska młodzież wciąż wypada słabo w testach myślenia.

 W tzw. czytaniu ze zrozumieniem wielkim skokiem wyprzedziliśmy w ostatnich latach m.in. Francję, Niemcy, Czechy, Węgry, ale myślenia krytycznego, twórczego, naukowego jak nie potrafiliśmy uczyć, tak nie potrafimy.

Ale jak tego uczyć? W tym zbiorze opisaliśmy wiele metod, które mogą pomóc nauczycielom i czasem rodzicom

 w rozruszaniu umysłów wychowanków (a przy okazji naszych własnych). Dołączyliśmy kilka testów, które pozwalają sprawdzić, jak skutecznie tego uczymy.

Więcej pomysłów pojawi się na pewno na stronach akcji „Szkoła z klasą",  bo /.../ rusza nasz kolejny program „Cogito", w którym jedni nauczyciele zaproponują, jak uczyć myślenia na różnych przedmiotach, a inni te pomysły zrecenzują.

W tym zbiorze pokazujemy, jak można uczyć krytycyzmu,

rozwijać myślenie twórcze, jak od najmłodszych lat zachęcać do precyzji  i eksperymentów naukowych, jak mądrze stawiać pytania,  jak tworzyć w klasie i w domu atmosferę sprzyjającą myśleniu, i wreszcie jak mądrze notować.

Zrezygnowaliśmy z podawania zbyt wielu definicji i rozważań ogólnych, uznając, że książek o myśleniu jest wiele i że lepiej zebrać konkretne pomysły. Może polubicie niektóre z nich?

Może zainspirowani wymyślicie lepsze?

Domyślności czytelnika zostawiamy, jak korzystać ze zbioru mają nauczyciele, rodzice i sami uczniowie.

 Bo jak myśleć, to wszyscy, prawda?